Direct naar inhoud

Reflecteren op de samenwerking

Naast de samenwerking die je hebt met het gezin dat je hulp biedt en/of ondersteunt, werk je soms ook met andere professionals rondom een gezin samen. Samenwerken kan een lastige opgave zijn, zeker wanneer je met veel professionals betrokken bent. Je werkt allen met het gezin en hun (complexe) hulpvraag.

Je werkt gezamenlijk aan een duurzaam perspectief. Je hebt elkaar daarin nodig. Het gaat niet over het overtuigen van elkaar, maar vanuit verschillende perspectieven kijken om elkaars vertrekpunten beter te snappen.

Tot nieuwe inzichten komen

De aandacht gaat vaak naar het zo snel mogelijk oplossen van de problematiek in de casus. Maar – en vooral bij complexe casuïstiek – is er vaak al veel geprobeerd. Juist het stilstaan en de tijd nemen om te reflecteren (vertragen om te versnellen) kan dan helpend zijn om tot nieuwe inzichten te komen.

Versterk de samenwerkingsrelatie

Wat merk je bij jezelf in de samenwerking met anderen? Misschien voel je dat je steeds vastloopt. Hoe voel je je daarbij? En wat denk je bij anderen te zien gebeuren? Dit kan soms frustrerend zijn. Door de tijd te nemen om op de samenwerking te reflecteren, leer je elkaar ook beter kennen. Dit versterkt de samenwerkingsrelatie. En je bepaalt en behoudt samen koers. Met als voornaamste doel het bieden van passende hulp en ondersteuning aan kinderen, jongeren en ouders.

‘In casusoverleggen gedragen we ons vaak alsof we het allemaal juist wel weten. Dat kunnen we inhoudelijk ook onderbouwen. Maar dan stagneren we als we ons niet gehoord voelen en een andere partij een andere visie heeft. Juist dan moet er ruimte zijn om gezamenlijk op zoek te gaan.’

Wat het oplevert

Reflectie blijft een uitdaging wanneer er een hoge werkdruk is. Het kost tijd en energie maar het kan ook veel opleveren in het dagelijkse werk. Professionals die hier meters op hebben gemaakt, geven aan dat het stilstaan bij de samenwerking bijdroeg aan het onderling vertrouwen. Ook gaven zij aan dat er een ‘nieuwe taal’ ontstond tussen de professionals waardoor zij elkaar beter begrepen op de momenten dat er uitwisseling was. Dit kan het hulpverleningsproces alleen maar ten goede komen.

Ook al is elke samenwerking uniek, leer wat er in grote lijnen werkt voor jullie in de samenwerking rondom een gezin en wat niet. Dit helpt voor toekomstige samenwerkingen.

‘Ik heb meegenomen dat het belangrijk is om eerder als hulpverleners onderling en met de cliënt af te stemmen. Vaak zie ik dat we allemaal hard aan het rennen zijn, van tevoren hebben gezegd waar we naartoe gaan, maar pas bij de eindstreep kijken of we er allemaal nog zijn. Maar gaandeweg kan er natuurlijk van alles veranderen.’

Hoe nu verder?

Wil je aan de slag met reflectie maar weet je niet goed hoe?